Hieronder een klein fragment uit het verhaal. 

   SPARRENHEUVEL een terugkomst  t

Wil je het hele verhaal lezen, klik dan op de foto hieronder.

"Schokkend en piepend kwam de trein tot stilstand. Nog één keer kwam er een grote stoomwolk langs de ramen van de coupé. 
‘We zijn er,’ zei moeder en ik hoorde haar zuchten toen ze de grote tas uit het rek boven ons pakte.
Ik ging staan en merkte hoe stijf ik was geworden. De trein was koud, de houten bank hard. Het was erg vol geweest in de coupé en dus had ik de hele reis stil in het hoekje bij het raam moeten zitten, ingeklemd tussen mijn moeder en de wand van de trein.
Veel meer mensen gingen staan. Het leek wel of de trein niet verder zou gaan, zoveel mensen waren blijkbaar van plan uit te stappen. Ik hield moeder stevig vast. Stel je voor dat we elkaar kwijt zouden raken tussen al die dringende mensen.

Zwijgend trok moeder me voort door het gangpad naar de smalle openstaande deur. Ik keek naar beneden en schrok. Wat lag die stoep van het perron ver weg. Maar de tijd om te bedenken hoe ik veilig de stoep kon bereiken, werd me niet gegund. Zonder aarzelen trok moeder me uit de trein. Voor ik het goed in de gaten had, was ik met een grote sprong op de perrontegels terecht gekomen."

               

Hieronder het begin van mijn winnende verhaal in de schrijfwedstrijd 2011 van de Zwolse Historische Vereniging (ZHV), met als thema

  DE GEUR VAN DE STAD  t

 "Maak me 's nachts wakker, houd een kaneelstokje voor m'n neus en ik zal roepen: de Thorbeckegracht!

Elke zondag liep ik – op weg naar de kerk op de Thorbeckegracht – met mijn moeder en vier broers over de Menno van Coehoornsingel. We staken het links liggende parkje schuin door, langs het stinkende urinoir. Dan hoefde ik nog maar één hoek om te slaan.Daar, op de Spinhuisbredehoek, gebeurde het. De neusvleugels spanden zich, ik haalde diep adem door mijn neus en bij het tweede huis – soms pas bij het derde huis – drong de geur van pijpkaneel naar binnen en was het alsof ik werd bedwelmd. Ik zag de grote bruine dekzeilen op de kade van de Thorbeckegracht, die de bedwelmende geur van de daaronder verborgen kaneelstokjes niet konden tegenhouden."

Verder lezen?           

Juryrapport lezen?     

Naar de ZHV?